vv Harkstede

Historie

De geschiedenis van VV Harkstede begon bij een clubje met de naam VIOD (Voetballen Is Ons Doel), maar deze was niet aangesloten was bij de voetbalbond. Toen er in 1928 tijdens het schoolfeest weer wedstrijden werden gespeeld werden, staken de oudleden van VIOD de hoofden bij elkaar en richtten de v.v. “H.S.V.V.” op in cafë “Centraal” van Ype Staalstra op 8 september 1928.

In de Officiële Mededelingen van de Groninger Voetbalbond werd de vereniging opgeroepen om zo spoedig mogelijk naamregistratie aan te vragen bij de N.V.B. (Nederlandse Voetbalbond, toen nog niet “Koninklijk”). Op 12 oktober werd HSVV verandert in “Harkstede”, omdat er al een club met dezelfde naam was. Het eerste bestuur werd gevormd door voorzitter Alje Bats, secretaris Eltje Zandstra, penningmeester Anne Staal sr. en David Doornbosch. Het materiaal werd verzorgd door Harm Bakker. P.J. Wouda werd aangesteld als consul.
Het clubkostuum bestond uit een groen schillerhemd met wit schild waarin monogram een zwarte broek en kousen. Leden betaalden een gulden inleg en de contributie werd gesteld op 50 cent per maand voor leden en 30 cent voor aspirant-leden. Ondersteunende leden droegen minimaal een gulden bij.
Er kon nu in “officieel” verband gevoetbald worden. Het voetbalveld lag achter café “Centraal” voor de boerderij van Mulder. Vv Harkstede werd met 2 elftallen toegelaten. Enkele spelers van het eerste uur waren: Klaas Bats, Hendrik Dikkema, Jurrie Lubbers, Klaas Doornbosch (keeper), Hendrik Knollema en Roelf Huisman. De eerste competitiewedstrijd van het eerste elftal was op zondag 30 september 1928 tegen Grona en werd verloren met 3-4.
In het eerste decennium waren de sportieve prestaties matig. Vv Harkstede eindigde veelal in de onderste regionen van de ranglijst. Dieptepunt in alle opzichten was het seizoen 1935-1936, waar het elftal troosteloos onderaan eindigde met geen enkele punt uit 14 wedstrijden.
In de donkere oorlogsjaren waren de sportieve prestaties duidelijk beter, ze werden maar liefst drie keren kampioen met het eerste elftal in de competitie. Men kon toen niet promoveren. De kampioenen van alle klassen speelden om het kampioenschap van Groningen, vv Harkstede werd in deze wedstrijden vroegtijdig uitgeschakeld. In het seizoen 1944-45 werd er helemaal niet gespeeld.

Na de oorlog kwam het voetballen weer moeizaam op gang. Op 21 oktober 1945 werd de eerste competitiewedstrijd in Harkstede gespeeld.
Voetbalschoenen en ballen waren schaars in die tijd, toch deden de senioren behoorlijk van zich spreken. In 1946-47 werd het 1e elftal kampioen van de 2e klasse GVB. Een jaar later promoveerden de eerste vier teams van de ranglijst naar de “grote” bond, vv Harkstede werd derde en speelde het seizoen daarop voor het eerst onder de vlag van de landelijke KNVB.

Jubileumjaar 1948:
Hennie Danes, Joop Luiken, Robert van der Schuur, Eiko Huttinga, Roelf Gras, Aaldrik Staal, Alje Huisman, Alje Knollema, Kees Freije, Jan Hamminga, Jan van Oosten en Jochem Visser. Roelf Jan Cadee staat in burgerkleding.

In 1947-48 namen voor het eerst A- en B junioren deel aan de competitie. Na een leerjaar ging het met de jeugd uitstekend en werden ze regelmatig kampioen.
De vv Harkstede had inmiddels een nieuw veld in gebruik genomen. Achter cafë Hatzmann, naast het Rijpmakanaal. Het café diende als clubhuis en ook als kleedruimte. De naam Hatzmann was vele jaren verbonden aan een toernooi tussen de voetballers uit de dorpen Harkstede, Scharmer en Lageland.
In het seizoen 1957-58 werd het kampioenschap behaald. De club was inmiddels weer verhuisd, nu naar de Dorphuisweg. Een houten gebouw diende als kleedruimte. In de wintermaanden werd er getraind in de achterzaal van café Hatzmann. Sportief deed de vv Harkstede het goed, het 1e elftal speelde in de 4e klasse. Tijdens de receptie van het 40-jarig bestaan van de vereniging in 1968 ontving Harm Bakker van de voetbalbond de zilveren speld van verdienste, als dank voor het vele werk dat hij deed voor de vv. Later werd hij ook nog benoemd tot Erelid van de club en geridderd door de Koningin.Nog vele jaren later werden er tijdens de bazar van de club door diverse teams toernooien gespeeld om de “Harm Bakker bokaal”. Het houten kleedgebouw werd in 1969 vervangen door een nieuwe gebouw en deze werd op 30 augustus officieel door de burgemeester van Slochteren geopend. Dit was het intussen alweer gesloopte MFC “De Roemte” waar nu de Borgstee staat. In de jaren zeventig groeide de vereniging en konden ook de jeugd onder 12 jaar voetballen en zelfs dames aan de competitie deelnemen. De dames speelden jaren achtereen in de hoogste klasse van Groningen, dit onder leiding van J.H. Scholtens. Er werd met maar liefst met 8 elftallen ( 4 senioren en 3 jeugd en 1 damesteam) aan de competities deelgenomen. Het 1e elftal speelde 4 jaar in de onderafdeling onder leiding van K. Timmer en in 1975 promoveerden ze naar de 4e klasse. Ook in de tachtiger jaren bleef de vereniging groeien, vooral onder de jeugd groeide het ledental. Jammer genoeg degradeerde het 1e elftal in 1987 en 1992 met tussen door nog weer een promotie. In 1997 werden ze nog eens kampioen en promoveerden naar de 4e klasse.